Onze lieve Tippie is niet meer....Je was het enige pupje dat niet bij ons wilde komen toen we je kwamen uitkiezen, toch was ik meteen verliefd op je. Toen je eenmaal bij ons was, was je niet meer van ons te scheiden. Nooit heb je aan een lijntje hoeven lopen, want je was nooit meer dan 2 meter bij ons vandaan. Ik kijk steeds om me heen, maar je bent er niet meer....
Je deed stoer, maar je was het absoluut niet. Je maakte heel veel kabaal, want je had geleerd dat je daarmee de grootste honden weg kon jagen. Met je twee grote zusters erbij ging dat allemaal nog makkelijker, want lukte het een keer niet, dan werd er hulp geboden.
Je grootste hobby was eten, je figuurtje leed daar een beetje onder, maar maakte dat mensen vaak dachten dat je nog een puppy was. Aan de andere kant was je een echte kilometervreter. Je hebt wat kilometers afgelopen, want je was Dirk's ideale hardloopmaatje. Met die geweldige conditie van je heb je tot op de laatste dag alle wandelingen van minimaal een uur meegelopen, ook al moesten we het tempo iets aanpassen.
Je had een sterk karakter, wist precies wat je wilde en had ons prima afgericht. Je was waardig en ik ben heel erg blij voor je dat je ook op een waardige manier hebt kunnen sterven. Je liep de trap af, de tuin in en ik kon je niet meer vinden. Je hebt een dikke struik opgezocht en hebt daar je laatste adem uitgeblazen...... toen vond ik je....
en we missen je heel erg.....
Lieve Tippie, rust zacht
.JPG)
.JPG)
Finn gaat ook hartstikke goed. Gisteren heeft hij zelfs al zijn eerste jachttraining gehad! Annemarie zegt dat hij vooral de krukjes van de kinderen erg lekker vindt, om dan te verzuchten dat sommige dingen er soms mooier uit gaan zien als ze flink gebruikt (lees aangevreten) zijn. 
